De tatoeëerder van Auschwitz (luxe formaat)

|Morris, Heather

Boek

€ 19,99

E-book

€ 13,99
Beschikbaarheid: Direct leverbaar

In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot ‘Tätowierer’, tatoeëerder.
Boek :
E-book :
Deeltitels De tatoeëerder van Auschwitz
ISBN 9789402700510
Dikte (in mm) 35
Aantal pagina's 352
Auteur(s) Heather Morris
Reeks HarperCollins ,
Verhalen per boek 1 verhaal in 1 boek
Publicatiedatum 23 jan. 2018
Deeltitels De tatoeëerder van Auschwitz
ISBN 9789402753905
Aantal pagina's 201
Auteur(s) Heather Morris
Reeks HarperCollins ,
Verhalen per boek 1 verhaal in 1 boek
Publicatiedatum 23 jan. 2018

Aanvullende productinformatie

Klantenrecensies - 3 Klantenrecensies

9.5

Gebaseerd op 8 recensies
  • Een verhaal met een boodschap

    Tegenwoordig ga ik boeken die vooral over een oorlog gaan een beetje uit de weg; ik heb er al zoveel gelezen en al die afschuwelijke verhalen blijven me raken. Ik kan alvast vertellen dat dit ook in dit boek voorkomt. Toch ben ik het gaan lezen. En wat is het, ondanks al die gruwelijkheden een mooi boek. Dit boek gaat over Lale en Gita en dit zijn twee mensen die zoveel kracht hebben om te overleven; ze zijn niet klein te krijgen. Hun liefde begint op het eerste gezicht maar hun positie lijkt onhoudbaar: hij is een tatoeëerder in Auschwitz en moet haar tatoeëren. Maar liefde overwint alles. Dit is duidelijk een verhaal met een boodschap. Lale wilde na de dood van Gita dat hun verhaal verteld en opgeschreven werd. En eigenlijk zou iedereen dit moeten lezen. Opdat dit nooit maar dan ook nooit meer zal gebeuren. Aangrijpend, indringend en een grote aanrader.

    Marjon-Uitgelezen.op.23.nl - 23 januari 2018

  • Het waargebeurde persoonlijke verhaal van de hoofdpersoon is zeer goed opgetekend door de auteur , het boek houdt je danig in de greep en heeft nadien echt wel even tijd nodig om te bezinken.

    De tatoeëerder van Auschwitz is het ware liefdesverhaal van Lale (Ludwig Eisenberg) en Gita Furman(Fuhrmannova ) over hun leven en alle ontberingen die zij moesten doorstaan tijdens de Tweede Wereldoorlog.

    Lale en Gita, beide Slowaken en van Joodse afkomst, ontmoeten elkaar in Auschwitz, een gevangenenkamp van de Duitse SS waar ze beide in 1942 naar gedeporteerd zijn. Lale is daar te werk gesteld als de Tätowierer -de tatoeëerder- en moet alle nieuw aangekomen mensen voorzien van een nummer. Zijn nummer, 32407, kreeg hij bij binnenkomst, die van Gita, 34902, kerfde hij zelf als Tätowierer in haar arm. Vanaf dat moment sloot hij Gita in haar hart. Gedurende de oorlogsjaren probeert Lale te zorgen dat Gita niets overkomt. Vele ontberingen volgen, Lale neemt telkens opnieuw risico’s om meer “vrijheden” te verwerven en slaagt erin enig vertrouwen te wekken bij de officieren van SS. Het lukt hem daarmee ook een iets betere omgeving voor Gita te bewerkstelligen. Ze zitten beide in andere blokken en op andere werkplekken maar door Lale’s verworven “vrijheden” hebben ze toch de kans elkaar af en toe te zien. Ook probeert Lale andere gevangenen te helpen. Hij heeft contact met “buiten” en smokkelt eten naar binnen, wat hem aanzien geeft bij zijn medegevangenen. Op een dag wordt hij echter verraden en komt hij in het strafkamp terecht. Daar zou nooit iemand overleven of vrijgelaten worden, maar Lale wist -weliswaar niet ongeschonden- te overleven . Zo zou hij nog meerdere malen de dood in ogen zien, het leek er op dat hij negen levens had, net als een kat. Uiteindelijk worden Lale en Gita van elkaar gescheiden na bijna 3 jaar. Gita wordt op de dodenmars gezet en Lale wordt elders ondergebracht waar hij geacht wordt meisjes “te regelen”. Beide weten echter te ontsnappen. De oorlog is inmiddels voorbij. Lale vindt zijn ouderlijk huis terug en zijn zus Goldie, die als enige de oorlog blijkt te hebben overleeft en inmiddels is gehuwd met een Russische officier. Lale is ook altijd blijven geloven dat Gita nog in leven is en begint een lange zoektocht naar haar, dagelijks wacht hij op het station in Bratislava waar de mensen die uit de kampen bevrijd zijn langzaamaan terugkeren. Het loopt naar het einde van de zomer als hij haar eindelijk vind.

    De Russen hebben destijds de Joden bevrijd, maar daarna ook Slowakije bezet. Om die reden heeft Lale zijn achternaam veranderd in Sokolov, de Russische achternaam van zijn getrouwde zus- een naam die meer geaccepteerd was dan Eisenberg in het door de Sovjet-Unie bezette Slowakije.

    Na de oorlog trouwen Lale en Gita. Ze gaan in Bratislava wonen. Maar ook dan is het leven nog niet makkelijk want Lale, die intussen een succesvol zakenman is geworden, wordt opnieuw verraden. En weer moeten ze vluchten. Ze vinden uiteindelijk het geluk in Australië, waar ze samen hun zoon Gary krijgen. Gita overleed in 2003 en Lale in 2006. Gary doet in het boek het nawoord en verteld hoe hij opgroeide in een liefdevol gezin, maar ook welke invloed de oorlog al die jaren heeft gehad op hun leven na de oorlog.

    Het boek is geschreven vanuit de hoofdpersoon Lale. Hij verteld zelf niet over de gruwelijkheden maar ondergaat ze. Doordat de liefde in het boek de rode draad vormt, leest het als een soort roman, ondanks alle vreselijke ontberingen. Ik moet zeggen dat hoewel er veel overeenkomsten zijn met andere boeken over de oorlog die ik eerder las, over wat ieder mee gemaakt heeft, ik toch telkens opnieuw geraakt werd tijdens het lezen. Dat maakt dat dit boek, hoewel er veel van dit deze boeken zijn met dit soort verhalen, een uniek toch uniek is , geen één verhaal mag men bestempelen als hetzelfde, iedere overlevende heeft het op zijn eigen manier beleeft. Het is goed dat de Tweede Wereld oorlog nog steeds leeft in deze tijd. Het mag niet vergeten worden.

    Een heel sterk punt in het boek vond ik de karakteromschrijving. De karakters van de personen in het boek werden zodanig beschreven dat je ook echt een hekel kreeg aan bepaalde personen en andere personen weer sterk medeleven opriepen. Ik heb diep respect gekregen voor de wilskracht van Lale en Gita, , steeds weer werden ze gebroken door SS , maar ze vochten zo hard, evenals vele anderen die helaas een ander lot wachtten. De spanning werd steeds meer merkbaar en je hoopt op een goede afloop, hoewel je weet dat het heel veel mensen het leven heeft gekost en nu nog steeds na al die jaren een grote impact heeft op het leven van de nabestaanden.

    Een vlot lezend relaas, wat niet alleen de hoofdpersonen, maar heden ten dage nog steeds de hele wereld aan gaat. Het verhaal heeft echt even moeten bezinken bij mij voor ik aan een ander boek kon beginnen.

    Shirley Pellikaan - 22 januari 2018

  • Meeslepend, romantisch, treurig en spannend. Zeker een aanrader!

    Iedereen kent de verhalen over de leefomstandigheden in de kampen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Er zijn al talloze boeken over geschreven en films over gemaakt. Tevens zijn documentaires waarin daadwerkelijke beelden te zien zijn. Zo gruwelijk dat het bijna niet te bevatten is dat zoiets daadwerkelijk heeft kunnen gebeuren. Toch is het bewijs er en je kunt er niet omheen. Hoe ver zou jij gaan om te overleven in de meest gruwelijke omstandigheden? Hoe houd je hoop als je niet zeker bent of je de volgende dag wel zal halen? Hoe bescherm je de liefde van je leven als je al moeite hebt om jezelf te beschermen?

    Het is April 1943 als de vierentwintig jarige Lale, een Slowaakse jood, op transport wordt gezet naar Auschwitz. Op dat moment denkt Lale nog dat hij simpelweg arbeid moet verrichten voor de Duitsers. Na een lange treinreis komt hij er achter dat er veel meer achter schuil gaat. Hij wordt geconfronteerd met mishandelingen, ziekte, dood en verderf. De SS regeert met ijzeren hand en niemand wordt gespaard. De Duitsers hebben hem alles afgenomen. Zijn bezittingen, zijn kleren, zelfs zijn haren en zijn identiteit. Niet langer is hij Lale, maar slechts een nummer. Nummer 32407. Ondanks de barre omstandigheden geeft deze jongeman de hoop niet op. Voor de Duitsers is hij dan misschien een nummer, maar hij is nog altijd Lale. Hij heeft hoop dat hij op een dag uit Auschwitz zal vertrekken en terug zal kunnen keren naar zijn familie. Overleven wordt echter steeds zwaarder. Dan krijgt hij de kans om de assistent te worden van de 'Tätowierer', de man die de gevangenen bij aankomst tot een nummer reduceert. Aangezien Lale geen andere optie heeft moet hij het baantje wel aannemen. Het drukt zwaar op zijn geweten om mensen tot een nummer te reduceren, maar hij doet het toch. Hij probeert er maar niet te veel bij na te denken. Hij kijkt altijd naar de arm die hij moet brandmerken, zelden naar de gezichten en spreekt geen woord tegen ze. Maar dan moet hij een groep vrouwen tatoeëren. Een jonge vrouw trekt onverhoopt toch zijn aandacht en hij is direct onder de indruk van haar. Als de Tätowierer verdwijnt wordt Lale gedwongen zijn plaats in te nemen. Hierdoor krijgt hij echter wel iets meer vrijheid binnen het kamp. Hierdoor weet hij zelfs zijn bewaker, een jonge SS-er, zover te krijgen om een briefje naar het meisje te sturen dat zijn aandacht heeft getrokken. Dit leidt uiteindelijk tot een ontmoeting. Langzaam maar zeker bloeit er een liefde op, al kijken ze er beiden verschillend tegen aan. Lale is positief en droomt over een toekomst met zijn Gita, gevangene 34902. Hij houdt vol dat ze op een dag samen het kamp zullen verlaten, kunnen trouwen en een gezin kunnen stichten. Gita is terughoudender en durft daar niet op te hopen. Maar door hun liefde voor elkaar groeit die hoop. Ze zien dood en verderf om hun heen, maar als ze samen zijn vergeten ze voor even al die ellende. Er dreigt echter gevaar van alle kanten en op sommige dagen kost het hun enorm veel energie om positief proberen te blijven denken. In 1945 verlaten Gita en Lale beiden het kamp, maar onder verschillende omstandigheden. Ze worden gescheiden en weten niet of de ander nog leeft. Hun beproeving is in de maanden en zelfs jaren daarna nog niet voorbij. Gaat het hun toch lukken om elkaar terug te vinden? Kan Lale zijn droom, een gelukkig leven met Gita, waar maken?

    De meeste waargebeurde verhalen over de Tweede Wereldoorlog zijn eigenlijk altijd in de eerste persoon geschreven en in verleden tijd. De Tatoeëerder van Auschwitz onderscheidt zich hierin, aangezien het in de derde persoon geschreven is en in de tegenwoordige tijd. Hierdoor krijgt het verhaal een net iets andere dimensie; Je beleeft het alsof het vandaag gebeurd en niet als iets wat al lang is geweest.
    Het boek volgt in de eerste instantie voornamelijk Lale, maar schakelt steeds iets vaker over naar Gita. Hierdoor krijg je een goed beeld hoe het er in het mannenkamp én vrouwenkamp aan ging. Tevens biedt het ook een blik aan in hoe verschillend Gita en Lale in het leven staan. Lale is hoopvol en positief terwijl Gita daar toch duidelijk meer moeite mee heeft. Waar Lale relatief veel vrijheid heeft, is dat bij Gita wel anders. Door het heen en weer switchen tussen deze twee personages is ook goed te zien hoe de ander daar mee om gaat. Het enige minpuntje is dat dit nogal abrupt gebeurd. De ene alinea zit je nog in de gedachtegang van Lale en het volgende moment, zonder aankondiging, schakel je ineens over naar Gita. In het begin is dat best even wennen, maar naarmate je verder leest wordt het steeds gemakkelijker om over te schakelen. Het verhaal begint in 1943 en eindigt in 1945 als de oorlog eindigt. Naarmate het boek vordert is wel te merken dat de personages het mentaal steeds zwaarder krijgen en het steeds moeilijker is voor hen om te overleven. De manier waarop schrijfster Heather Morris het waargebeurde verhaal van iemand anders verteld is indrukwekkend. Ze weet je mee te slepen in het lugubere wereldje van Auschwitz en de gedachten en gevoelens van de personages uitstekend te verwoorden. Je hoopt met hen mee op hun beste dagen en voelt hun verdriet en wanhoop tijdens hun slechtste dagen. Hoe onwerkelijk dit verhaal ook lijkt; het is onmogelijk om je af te sluiten voor alle emoties die deze twee jonge mensen gevoeld moeten hebben tijdens deze beproeving.

    Dit boek is dan ook zeker een aanrader. Het is een stuk geschiedenis dat nooit vergeten mag worden of verloren mag gaan. Dit boek draagt daar zijn steentje aan bij. Beide hoofdpersonages zijn inmiddels al overleden, maar dit is een waardig eerbetoon aan hun nagedachtenis. Heather Morris heeft hiermee zowel prachtige als gruwelijke herinneringen van een oude man en diens vrouw op papier gezet. Bijzonder is ook het nawoord dat door de zoon van Lale en Gita is geschreven. Hij gunt je als toegift nog een kijkje in het leven van zijn ouders op latere leeftijd en hoe zij met deze herinneringen altijd zijn om gegaan. Het is prachtig dat hij op deze manier iets kan toevoegen aan het eerbetoon aan zijn ouders.

    Sandra de Groot - 22 januari 2018

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3

You're reviewing: De tatoeëerder van Auschwitz (luxe formaat)

Hoe waardeert u dit product? *

 
1 1 ster
2 2 star
3 3 star
4 4 star
5 5 star
Waardering