Ik kan er nét niet bij (luxe formaat)

|Verheijen, Sander

Boek

€ 17,99

E-book

€ 12,99
Beschikbaarheid: Direct leverbaar

Sander is de vader van Willem en Maurits. De een werd geboren met een zware hersenbeschadiging, de ander heeft autisme. In Ik kan er nét niet bij vertelt hij het hartverscheurende verhaal van zijn eerste jaren als vader...
Boek :
E-book :
Deeltitels Ik kan er nét niet bij
ISBN 9789402700466
Dikte (in mm) 35
Aantal pagina's 288
Auteur(s) Sander Verheijen
Reeks HarperCollins ,
Verhalen per boek 1 verhaal in 1 boek
Publicatiedatum 14 nov. 2017
Deeltitels Ik kan er nét niet bij
ISBN 9789402753868
Aantal pagina's 307
Auteur(s) Sander Verheijen
Reeks HarperCollins ,
Verhalen per boek 1 verhaal in 1 boek
Publicatiedatum 14 nov. 2017

Aanvullende productinformatie

Klantenrecensies - 3 Klantenrecensies

8.8

Gebaseerd op 8 recensies
  • . Een pakkend verslag over onvoorwaardelijke liefde, levenskracht, klein geluk, hoop en doorzettingsvermogen.

    Wanneer Sander en zijn vrouw een serieuze kinderwens hebben komen ze in de mallemolen van het ziekenhuiswezen terecht. Het wordt een lang proces vol stress. Toch hebben ze het ervoor over. Uiteindelijk wordt hun inzet dubbel en dwars beloont met een tweeling. De twee jongens ogen beide in eerste instantie volledig gezond. Al snel blijkt echter dat een van de twee tijdens de zwangerschap een hersenbeschadiging heeft opgelopen. Later blijkt dat zijn broertje autistisch is.
    Sander Verheijen beschrijft in zijn boek Ik kan er net niet bij de eerste pittige jaren van zijn unieke gezin. Een liefdevol verslag over tegenslagen, een weg van continu vallen en weer opstaan. Het leed dat het gezin mee maakt is eigenlijk met geen pen te beschrijven. Toch is het Sander Verheijen gelukt zijn verdriet, twijfels en tegenslagen en dat van zijn gezinsleden heel helder op papier te zetten. Zijn toch hartverscheurende gezinsleven beschrijft hij met zoveel passende humor, zelfspot en relativering dat je alleen maar bewondering kunt hebben voor dit gezin. Een indrukwekkend waargebeurd verhaal dat ondanks het pittige onderwerp toch vlot wegleest.

    Sandra Hutchison - 21 januari 2018

  • Leuk en bemoedigend

    Zoals de kaft al duidelijk maakt, gaat het verhaal van Ik kan er nét niet bij over “een vader en zijn bijzondere tweeling”. Sander Verheijen schreef dit boek om over zijn ervaring te vertellen als vader van Willem, een kind met een cerebrale parese (een hersenbeschadiging), en als vader van Maurits, een kind met autisme. Het verhaal begint echter al veel eerder dan de geboorte van de tweeling, namelijk bij het begin van de relatie van Sander en Jip. Om te testen of ze in staat zouden zijn om voor een levend wezen te zorgen, nemen ze een hond. Van hieruit gaat het verder naar hun pogingen om kinderen te krijgen, wat – zoals gepast bij deze specifieke tweeling – niet zo verloopt als gehoopt. Verheijen schrijft over de schokkende ontdekking van het anders zijn van zijn zoons. Hij en Jip moeten ineens heel hun leven, en daarbij ook hun toekomstverwachtingen, bijstellen om tegemoet te komen aan de speciale verzorging van hun kinderen.
    Verheijen heeft het verhaal vanuit zijn eigen perspectief geschreven. Hierdoor is het voor hem mogelijk om zijn persoonlijke ervaring zeer openhartig weer te geven. Daarnaast heeft Verheijen een vlotte schrijfstijl. Als lezer ga je gemakkelijk door het boek heen, zonder ooit een zin over te moeten lezen vanwege de complexiteit ervan. Echter, is er ook een aspect van zijn schrijfstijl die ik een beetje als onprettig ervaar. Zijn hoofdstukken zijn zeer kort, van een halve pagina tot misschien vijf of zes pagina’s, en deze zijn dan ook nog eens ingedeeld in losstaande alinea’s. Het lijkt alsof Verheijen geen zin had om bruggetjes te creëren tussen het ene en het andere moment. Aan de ene kant past dit wel bij de vlot-geschreven zinnen, maar aan de andere kant lijkt het daardoor ook alsof de schrijver geen geduld had. Ik kwam regelmatig stukken tegen die goed aan elkaar verbonden konden worden en sommigen stukken die echt een overgang nodig hadden. Ik ben er niet over uit of dit gewoon een geval is van gehaast en makkelijk schrijven of dat het bedoeld een extra dimensie biedt aan het verhaal. Eerlijk gezegd is deze snelle, hak-op-de-tak stijl wel toepasselijk voor de chaos die de tweeling brengt in het leven van Jip en Sander.
    In het verhaal gaat Verheijen in op vele specifieke gebeurtenissen uit het leven van de tweeling, zoals de ogen van Brandweerman Sam en Mangosap. Dat is fijn. Het geeft een juiste invulling van het geheel en helpt de lezer om het leven van Sander en Jip beter te begrijpen, dan wanneer alleen de grote lijnen beschreven zouden worden. Hier zie je ook de humor in terug. Zelfs al zijn deze aspecten vervelend voor de ouders om mee te moeten leven, het lijkt alsof ze de hilariteit achter deze bijzondere specifieke voorkeuren van hun zoons wel kunnen inzien.
    In het begin had ik nogal de neiging om af te dwalen. Het duurt behoorlijk lang voordat Verheijen eindelijk toekomt aan het leven na de geboorte van de tweeling. Ik moet dan ook eerlijk toegeven dat het later pas echt interessant werd en dat de beschrijving van de weg naar de geboorte wel wat korter had gemogen, al begrijp ik wel waarom Verheijen op deze wijze begonnen is. Ondanks dat is het een amuserende weergaven van de problemen waar Verheijen mee heeft moeten kampen als vader van deze tweeling. Ondanks alle pech mogen beide jongens van geluk spreken dat ze Jip en Sander als ouders hebben.
    Ook al ben ik zelf geen fan van biografische boeken, ik zou dit boek niet afraden als mensen mij ernaar vragen. Ik denk dat het vooral voor mensen in eenzelfde situatie als Verheijen een leuk en bemoedigend boek is om te lezen.

    Loes - 3 december 2017

  • Ontroerend, oprecht, meeslepend en liefdevol. In één woord een must-read!

    Het verhaal begint bij de ontmoeting tussen Sander en Jip, vanuit Sanders perspectief geschreven en met korte hoofdstukken van twee soms drie pagina’s lang. Elk hoofdstuk heeft een eigen titel en is altijd een woord of een zinnetje dat in het hoofdstuk centraal staat. Maar vaak zo gedetailleerd dat de titel maar weinig weggeeft van wat er in het hoofdstuk gebeurt. Deze korte hoofdstukken met korte alinea’s zorgen ervoor dat het verhaal snel gelezen kan worden. Na hun eerste ontmoeting maakt het verhaal een tijdsprong naar het zwanger worden en de mislukkingen daarvan. De weg van zwangerschap via ICSI en de zwangerschap zelf verlopen in het verhaal snel, waardoor de tweeling al snel in beeld komt. De emoties die regelmatig om de hoek komen kijken, zijn zeer beeldend en eerlijk. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal leest alsof je in gesprek bent met de auteur of gewoon naar zijn verhaal luistert. Simpel, bondig maar met genoeg details om je aandacht erbij te houden.
    Als toekomstig pedagoog, stages op kinderdagverblijven en basisscholen, was het verhaal voor mij zeer interessant om te lezen. De ontwikkelingen van de kinderen, de mijlpalen die ze bereiken en de vragen die de ouders bij hun opvoeding hebben zijn in gemakkelijke taal beschreven. Hierdoor is een groot inlevingsvermogen mogelijk. Alles blijft heel realistisch, soms wat zwaarder, maar vooral ook luchtig. En dat luchtige aspect zorgt ervoor dat dit een verhaal is dat door verschillend publiek gelezen kan worden. Andere ouders of volwassenen, pedagogen, verloskundigen, etc.

    Het aspect wat mij het meest intrigeerde was wanneer Sander vertelde over zijn schaamte, onrust en ontzag tegenover het gedrag en de beperkingen van zijn zonen in het openbaar. Deze stukken waren altijd heel oprecht beschreven. Hoewel ik zelf geen kinderen, maar wel veel ervaring ermee, kan ik me voorstellen dat ouders zich soms generen voor hun kinderen wanneer zij de boel op stelten zetten in bijvoorbeeld een supermarkt.
    Door het lezen van dit verhaal, kom je er pas echt achter wat sommige ouders allemaal over hebben voor hun kinderen. Je merkt dat Jip en Sander ontzettend begaan zijn bij het welbevinden van hun tweeling en de manier waarop ze daarmee omgaan is vol met liefde en begrip.
    Het mooiste om te lezen vond ik, naast de groei van de tweeling, de groei die Sander als vader doormaakte. In het begin twijfelt hij veel, hij weet soms niet wat goed of niet goed is. Maar verder in het verhaal, als hij samen met Jip een manier van leven en opvoeding heeft gevonden dat het beste werkt binnen zijn gezin, blijkt hij dat zelf ook in te zien.

    ‘Ik kan er nét niet bij’ is een verhaal dat ik zeker zou aanraden aan andere ouders van kinderen met of zonder een beperking. Het beeld dat hierin namelijk geschetst wordt, is zeer oprecht, wonderbaarlijk en emotioneel. Herkenbaar een leerzaam voor (toekomstige) ouders maar ook zeker een verrijking voor lezers die interesse hebben in het onderwerp of gewoon nieuwsgierig zijn naar het boek.

    Minca Huiberts - 24 november 2017

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3

You're reviewing: Ik kan er nét niet bij (luxe formaat)

Hoe waardeert u dit product? *

 
1 1 ster
2 2 star
3 3 star
4 4 star
5 5 star
Waardering